Ένα πράγμα που θα μου λείψει από το σχολείο αυτά τα τρία χρόνια που ήμουν στο λύκειο είναι η βιβλιοθήκη επειδή εκεί περνούσα αρκετές ώρες στα κενά μου είτε βοηθώντας ώστε να γίνουν κάποια πράγματα γρηγορότερα όπως κάποιες κατασκευές που φτιάχναμε, είτε παρακολουθώντας ταινίες η ακόμα παίζοντας εκπαιδευτικά παιχνίδια με τους συμμαθητές μου. Η βιβλιοθήκη είναι ένας χώρος πάρα πολύ ευχάριστος, με πολλά βιβλία και χρώματα ένας χώρος που με το που θα μπεις μέσα δεν υπάρχει καμία περίπτωση έστω και κάτι πάρα πολύ μικρό να μη σου τραβήξει την προσοχή όπως τα χρώματα στις ράχες των βιβλίων. Τη βιβλιοθήκη την ένοιωθα πάρα πολύ οικεία καθώς μου παρείχε κάθε πληροφορία εγώ ζητούσα από κόμικς μέχρι κα «δύσκολες» πληροφορίες για την ευθανασία για την εργασία της κοινωνιολογίας. Αυτή τη στιγμή κρατώντας το απολυτήριο μου στο χέρι σκέφτομαι ότι αυτή είναι η τελευταία μου μέρα στο σχολείο και την περνάω στη βιβλιοθήκη. Διπλά μου κάθεται η Μαρία που γράφει στον υπολογιστή μια βιβλιοπαρουσίαση και μόλις τώρα ήρθαν τα παιδιά για την τελευταία αναγνωστική λέσχη για φέτος. Νομίζω ότι αύτη η εικόνα είναι ίση με χίλιες λέξεις. Κατερίνα Σοφίου
