Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Για τον Βαλεντίνο...

Σήκω, γλυκέ μου, αργήσαμε· ψηλώνει ο ήλιος· Έλα,
και το φαγάκι σου έρημο θα κρύωσε στην πιατέλα.

Η μπλέ σου η μπλούζα της δουλειάς στην πόρτα κρεμασμένη
θα καρτεράει τη σάρκα σου τη μαρμαρογλυμμένη.

Και τα συντρόφια σου, καλέ, που τις βραδιές ερχόνταν
και λέαν και λέαν κι από τα ίδια τους τα λόγια εφλογιζόνταν

Και μπάζανε στο σπίτι μας το φως, την πλάση ακέρια,
παιδί μου, θα σε καρτεράν να κάνετε νυχτέρια.

Γλυκέ μου, εσύ δε χάθηκες, μέσα στις φλέβες μου είσαι.
Γιέ μου, στις φλέβες ολουνών, έμπα βαθιά και ζήσε.

Γιάννης Ρίτσος